Deze rubriek is begin dit jaar in het leven geroepen. Niet alleen om young professionals in de schijnwerper te zetten, maar ook om erachter te komen hoe zij naar onze sector kijken. In het afgelopen halfjaar heb ik zeer verschillende young professionals gesproken. En een tijdje geleden kwam de vraag bij mij op: is er één kijk van ‘de’ young professional? En als dat zo is, wat kan ik dan van hen leren?
Dit artikel verscheen eerder in Schuttevaer.
Precies drie jaar geleden liep ik voor het eerst de wereld van de maritieme maakindustrie in. Meteen op Europort. Direct tijdens die eerste dagen hoorde ik het meer dan eens: de sector kan wat ‘grijs’ overkomen. Wat opvallend is, is dat deze uitspraak op dat moment, maar ook daarna, vooral gedaan wordt door mensen die volgens henzelf (bijna) in die categorie vallen. De young professionals die ik voor deze rubriek spreek, hoor ik daar maar weinig over.
Mooi grijs
Zeker, ze geven aan dat ze soms een verschil ervaren tussen collega’s van de verschillende generaties. Maar toch zien ze dit vooral als kracht. Aspecten die op het eerste gezicht tegenstrijdig lijken, blijken voor de kansen te zorgen. Een ervaren kracht en een young professional, traditioneel vakmanschap en digitale innovatie, idealen en een pragmatische aanpak. Het hoeft niet wit óf zwart. Want als je wit en zwart mengt, krijg je een mooi egaal grijs. Misschien is dat het ‘grijze’ van de sector?
Ik denk dat die vermenging iets heel moois is. Het geeft aan dat verschillen niet altijd hoeven te worden overbrugd. Nieuwsgierigheid en openheid zorgen ervoor dat je het mooie en goedwerkende wat er al is, juist goed kunt samenvoegen met nieuwe denkbeelden en nog onbekende technieken. Het gaat niet om vervangen, maar om aanvullen.
Iedereen is trots
En ik wil hiermee absoluut niet zeggen dat de vergrijzing van de maritieme (maak)industrie er niet is. Want wie ik ook spreek, jong én oud, ziet een te kleine instroom aan nieuwe mensen. Maar ik denk wel dat we makkelijker van het ietwat negatieve imago van ‘een beetje een grijze sector’ af kunnen komen, door het zelf minder vaak te benoemen.
Iets wat we in plaats daarvan kunnen benoemen: de trots. Deze sector maakt ontzettend mooie dingen en kan de meest complexe problemen oplossen. Ideeën die beginnen als vage schets worden gerealiseerd in de meest bijzondere projecten. En men is trots. Iedereen die ik de afgelopen drie jaar gesproken heb, is terecht trots. En de young professionals misschien nog wel het meest. Maar écht goed in dat laten zien, zijn we nog niet.
Kortom: de maritieme maakindustrie is een sector voor nieuwsgierige aanpakkers met idealen. En wat dat oplevert, dat mogen best meer mensen zien.
Eens per maand verschijnt er een portret van een young professional uit de maritieme en offshore maakindustrie in Schuttevaer. Wat drijft deze persoon en hoe kijkt de nieuwe generatie naar de industrie?
Ben of ken jij iemand die een plek verdient in deze rubriek? Stuur dan een mailtje!
[afbeelding: Eric Fecken]